Door de bomen het bos niet meer zien

Door de bomen het bos niet meer zien

Door de bomen het bos niet meer zien is een artikel geschreven door een hard werkende moeder die overvallen werd door een Burn Out. Haar relaas is voor mij herkenbaar. Ik zie het vaak bij clienten, ineens is het daar… En kan je echt niet meer verder.

Niet zeuren!

Het jaar 2017 is voor mij anders begonnen dan ik had verwacht. Op oudejaarsavond vermoedde ik nog niet dat ik kort daarna thuis zou komen te zitten met Burn Out klachten. Wel had ik het eind 2016 zo druk dat ik regelmatig een kort lontje had en me eigenlijk continue gestresst en opgejaagd voelde. Maar met kleine kinderen, een drukke baan, een sociaal leven en dan af en toe nog proberen te sporten, dat is toch ook best druk? Als je mensen om je heen vraagt hoe het met ze gaat, is het antwoord vaak: “Ja goed hoor, druk he…” Dus zei ik tegen mezelf: “Niet zeuren, iedereen heeft het druk.”

Ik heb het onderschat

De afgelopen jaren heb ik meerdere collega’s om me heen gezien met burn out klachten. En hoewel ik van sommige van hen wel dingen bij mezelf herkende, zoals met periodes veel piekeren en daardoor slecht slapen, stopte ik die gedachte weg en vond ik het bij mezelf allemaal nog wel meevallen. Ik dacht dat mij dit niet zou overkomen en dat ik wel wist waar mijn grenzen lagen. Ondertussen schreef ik mijn klachten toe aan andere factoren. Door de komst van de kinderen ben ik minder goed gaan slapen en dat prikkelbare zou best door de zwangerschapshormonen kunnen komen. Pijn in mijn nek? Tja, logisch met een kantoorbaan.

Toch merkte ik begin 2017 dat ik zo ver van mezelf verwijderd was geraakt dat ik eigenlijk niet eens meer wist wie ik was. Dat dat überhaupt kan, daar ben ik ontzettend van geschrokken. Ik had pijn in mijn nek en schouders waar ik misselijk van werd, hoofdpijn, sliep heel slecht, piekerde veel, was boos op alles en iedereen, had een kort lontje en barste steeds vaker zomaar ineens in huilen uit. Toen ik thuis kwam te zitten, voelde dat enerzijds als een opluchting, omdat ik eindelijk kon uitspreken hoe rot ik me van binnen voelde, maar tegelijkertijd voelde het als falen. Zoveel mensen om me heen leken het wel allemaal aan te kunnen. Waarom ik dan niet? Gelukkig heb ik vanuit mijn omgeving vooral veel begrip gekregen. En de enkeling die het niet begrijpt, daar kan ik me inmiddels gelukkig steeds minder druk om maken.

Pas op dat je jezelf niet kwijtraakt

Een burn out heeft volgens mij zelden maar één oorzaak. Het is een combinatie van werk, privé en persoonlijke eigenschappen. Daarnaast spelen verwachtingen een belangrijke rol. Verwachtingen die de maatschappij van ons heeft, maar vooral verwachtingen die we van onszelf hebben. Deze verwachtingen kunnen zijn ingegeven door bijvoorbeeld een hoog verantwoordelijkheidsgevoel en een grote loyaliteit naar andere mensen toe, zowel zakelijk als privé. Op zich positieve eigenschappen, maar daarbij moet je in de gaten houden dat je jezelf niet vergeet. Hoe volkomen logisch dit ook klinkt, toch is het mij overkomen dat ik mezelf vergat. Dat gaat met hele kleine beetjes over een langere tijd. Zo langzaam dat je het zelf niet doorhebt.

Minder moeten, meer leven!

Dus kom voor jezelf op en wees niet bang om te zijn wie je bent. Dat klonk voor mij een paar maanden terug nog ontzettend vaag. Ik wist namelijk niet meer precies wie ik was. Inmiddels begin ik daar steeds meer achter te komen. Door rust te nemen en minder te moeten, komen er gedachtes boven drijven over wat ik leuk vind, waar ik van geniet en wat ik belangrijk vind.

Uit de mentale kreukels

Ik ben inmiddels weer deels aan het werk en dat gaat goed. Daarnaast probeer ik vooral te ontspannen en te genieten van leuke dingen. Ik ben er nog niet, maar ik ben wel op de goede weg. Ik heb een goede coach die mij hierin zeer goed begeleidt en heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. Ook ben ik ervan overtuigd dat ik hier sterker uitkom. What doesn’t kill you makes you stronger. Ik word mezelf 2.0.

Het jaar 2017 wordt voor mij een nieuw begin. Een tweede kans om voor mezelf uit te zoeken wat ik belangrijk vind in mijn leven en hoe ik ervoor ga zorgen dat ik gelukkig word.

Recent was er op NPO 3 een programma van Sophie Hilbrand over burn out waarin ik erg veel herkende. Heb je het ook gezien? Mocht je je herkennen in mijn verhaal of in dat van Sophie zoek dan vooral hulp en blijf niet op de oude voet doorgaan. Want als je er op tijd bij bent, duurt je herstel vaak minder lang.

[gepubliceerd met toestemming]

Over de auteur

Wick Lichtveld
Wie met hem heeft gewerkt, zal het beamen: Wick is Wick. Betrokken, to the point, en een bevlogen inspirator met gevoel voor humor, die niet vastzit in beklemmende dogma’s, maar met een open mind ‘out of the box’ denkt en spreekt.

Reageren